Dvorac Grasalković
Dvorac Grasalković, koji danas ima funkciju Gradske kuće grada Baje, nalazi se u istorijskom centru grada, na Trgu Svetog Trojstva. Palata, prvobitno izgrađena u baroknom stilu sredinom 18. veka, kasnije je pretrpela klasicističke i neorenesansne prepravke. Nekadašnja plemićka rezidencija i danas ima značajnu ulogu u oblikovanju gradske slike i u administrativnom životu, te se ubraja među najvažnije spomenike kulture u Baji.
Nekadašnji dvorac Grasalković, koji danas služi kao Gradska kuća, nosi pun naziv Patachich–Grasalković–Horváth–Viczay–Zichy-Ferraris dvorac. Zgrada koja se nalazi na Trgu Svetog Trojstva u istorijskom jezgru Baje predstavlja veliku, spratnu palatu sa četiri krila, koja okružuju kvadratno unutrašnje dvorište. Sve četiri fasade okrenute su ka javnim prostorima, a njen izgled je reprezentativan i od presudnog značaja za urbanu sliku grada.
Prethodnicu današnje palate sagradio je sredinom 18. veka grof Gabor Patachich, nadbiskup Kaloče i veliki župan Bačko-bodroške županije. On je želeo da obezbedi dostojno i udobno boravište u Baji tokom zasedanja županijske skupštine, budući da je dotadašnja Bilardova kuća stradala u velikom požaru 1742. godine. Patachich je otkupio i susednu parcelu, te je nova barokna palata izgrađena izuzetno brzo, tokom 1744–1745. godine. Nakon smrti nadbiskupa zgrada je više puta menjala vlasnike, da bi 1750. godine dvorac i pripadajuće imanje preuzela porodica Grasalković.
Porodica Grasalković se nije trajno nastanila u Baji, te je zgradu izdavala u zakup, između ostalih i porodici Horváth iz Sentđerđa. Tokom 19. veka dvorac je više puta pretrpeo oštećenja, naročito za vreme velikog požara u Baji četrdesetih godina 19. veka, kada je krovna konstrukcija u potpunosti izgorela. Obnovu su izvršili zakupci, dok su se vlasnički odnosi dalje menjali: muška loza porodice Grasalković je izumrla, nakon čega je dvorac prešao u vlasništvo porodica Viczay, a potom Zichy-Ferraris. Grad Baja je 1862. godine otkupio zgradu, koja je od tada dobila funkciju gradske kuće.
Zgrada je prvobitno bila u baroknom stilu, da bi tokom 19. veka bila klasicistički preoblikovana, a u vreme milenijumskih proslava, prema planovima Mihalja Jeneja, znatno preuređena u neorenesansnom stilu. Tada su nastali danas prepoznatljivi mansardni krov, atika, zabatno polje sa gradskim grbom i skulpturom ptice turul, kao i balkon koji nose statue Atlasa i karijatida. U unutrašnjosti su izvedeni galerija, reprezentativno stepenište i vitraži, dok je velika sala početkom 20. veka ukrašena istorijskim portretima.
Danas je nekadašnji dvorac Grasalković u dobrom stanju i redovno se održava, te funkcioniše kao administrativni centar grada Baje. Krajem 20. i početkom 21. veka sprovedeni su radovi na obnovi koji su sačuvali njegove istorijske vrednosti i omogućili dalju upotrebu objekta.
Baja, kao grad sa posebnim statusom u okviru županije, predstavlja važno privredno, obrazovno i kulturno središte. Kulturni život grada obogaćuju brojni festivali, horovi, folklorne i muzičke manifestacije, među kojima se posebno ističu Dunavski folklorni festival i Bajski festival riblje čorbe. Zahvaljujući svom centralnom položaju i funkciji gradske kuće, dvorac Grasalković i danas ima aktivnu ulogu u javnom i kulturnom identitetu grada.
Sa turističkog aspekta, Baja nudi brojne znamenitosti, uključujući crkve, muzeje, memorijalne kuće i obližnju šumu Gemenc. Kako dvorac danas služi kao gradska kuća, on je delimično otvoren za posetioce tokom radnog vremena sa strankama, pružajući uvid u jednu od najznačajnijih istorijskih građevina grada.
